Atelier (2013)
GEMENGDE TECHNIEK
De kamer van Johan Muyle geeft een inkijk in zijn creatieve universum. Het atelier is behangen met kranten vol faits divers; tussen allerhande gereedschap en materialen slingeren de objecten die hij zorgvuldig heeft verzameld. De schedel is een klassiek vanitassymbool, poppen refereren aan het carnavaleske, een piñata en een wereldbol voegen culturele diversiteit als betekenislaag toe. Dat Muyle ook kunsthistorische referenties niet schuwt, blijkt uit de elektromechanische versie van Duchamps bekende readymade Roue de bicyclette (1913). Twee skeletten met het hoofd van de kunstenaar verwijzen naar werken uit 2006 waarin de kunstenaar van genocide beschuldigde Rwandese gevangenen opvoerde. De roze kleur van hun uniform is opgelegd. Doordat de familie het moet leveren, is er een vorm van uniciteit mogelijk, maar die wordt meteen weer ontkracht door de skeletten. Links staat Q-ch-i mangerà, vivrà, een monumentaal werk uit 2001 dat de toeschouwer uitnodigt zijn hoofd in de mond van de kunstenaar te steken. Bij het origineel gaan de ogen open en toe, en weerklinkt het Italiaanse strijdlied ‘Bella Ciao’.