Jan Van Imschoot
(Gent,
1963 )
Jan Van Imschoot behoort in België tot een generatie kunstenaars die een uitgezuiverde picturale traditie voortzet. Net zoals het oeuvre van Luc Tuymans, Michaël Borremans en Thierry De Cordier getuigt dat van Van Imschoot van een ambachtelijke bezetenheid. Elk werk is een gebald samengaan van spot, verderf en tandengeknars. De visuele rijkdom van zijn doeken verwijst zowel naar de actualiteit als naar de wereldliteratuur, en de dubbelzinnigheid van zijn titels verraadt een grote belezenheid. Daarnaast refereert de kunstenaar vanuit zijn eigentijdse perspectief voortdurend aan grote voorbeelden uit de kunstgeschiedenis: de intensiteit van Tintoretto, de ensoriaanse spot of de kleurenweelde van Van Gogh. Van Imschoot, die in 2013 verhuisde naar Frankrijk, verzet zich voortdurend tegen het commerciële circus dat de hedendaagse kunstscene soms is. Zelf omschrijft hij zijn stijl, die wisselt naargelang zijn onderwerp, als ‘anarcho-barok’.
