Camiel Van Breedam
(Boom,
1936 )
Camiel Van Breedam is een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de assemblagekunst in België. Eind jaren vijftig behoort hij tot de Antwerpse nieuwlichters rond G 58 Hessenhuis en schildert hij zuiver abstract. Geleidelijk evolueert hij naar reliëfs, collages, assemblages, objecten, beelden en omgevingssculpturen, doordrongen van een heel persoonlijke, expliciet humanistische visie. Zijn inspiratiebronnen – van jazz en literatuur tot de cultuur van de oorspronkelijke inwoners van Noord-Amerika en de teloorgang van de industrie in de Rupelstreek, zijn geboortegrond – zijn even uiteenlopend als de materialen die hij hanteert. Die zijn vaak gerecupereerd, gered van de afvalberg van de consumptiemaatschappij. Ze hebben de patina van een eerder leven en illustreren Van Breedams gevoeligheid voor bedreigingen van individu, maatschappij en milieu. Zijn werken bieden een constructief en poëtisch antwoord op afbraak, verdrukking en geweld. Wat beschadigd, ogenschijnlijk onverenigbaar of betekenisloos is, brengt Van Breedam op een delicate en hoopvolle manier samen.
