Hans Op de Beeck
(Turnhout,
1969 )
Een sluimerend gevoel van onvrede met de tijd schemert door in het multimediale oeuvre van Hans Op de Beeck. Zijn video’s, foto’s, sculpturen, installaties, kortverhalen en tekeningen staan niet in het teken van een kunst om de kunst, maar proberen integendeel iets te reveleren over de menselijke conditie, over de soms tragikomische onhandigheid waarmee we de wereld rondom ons vormgeven. Op de Beeck flirt in zijn werken voortdurend met de dunne grens tussen ernst en het ridicule en zoekt op die manier naar een omgang met de ondraaglijke lichtheid van het bestaan. Het is werkelijk kunst als catharsis: de problematische of tragische kant van het beeld is onlosmakelijk verbonden met een troostende kwaliteit.
