Pascal Bernier
(Brussel,
1960 )
Na de industriële revolutie en met de opmars van het verlichtingsdenken verloor het genre van het vanitasstilleven in de schilderkunst aan populariteit. Pas na de Eerste Wereldoorlog kende het een opflakkering in het kubisme. Het oeuvre van de Brusselse kunstenaar Pascal Bernier sluit aan bij deze traditie en vertaalt het genre naar de eigen tijd. Zijn installaties, video's, beeldhouwwerken en foto’s verwijzen naar het thema van het memento mori, waarbij de voortdurende nabijheid van de dood wordt verbeeld of verwoord. Op poëtische, kritische en grappige wijze ensceneert Bernier een toegetakelde en ontsierde natuur. Zo voert hij regelmatig opgezette dieren met omzwachtelde kwetsuren ten tonele. Bernier toont de keerzijde van de industrialisering door de toeschouwer te confronteren met een natuur die moest wijken voor massaproductie en winstbejag.