Michel François
(Sint-Truiden,
1956 )
Het conceptueel oeuvre van Michel François is voortdurend in beweging. Het krijgt vorm in een intelligente, doorgedreven dialoog tussen sculpturen, video’s, foto’s, schilderijen, installaties en prints. In navolging van de Fluxus-beweging streeft François ernaar kunst en dagelijks leven in elkaar te laten opgaan. Daartoe legt hij een eigen ‘inventaris van de werkelijkheid’ aan, een verzameling objecten, materialen, vormen en bewegingen waaruit hij elementen recycleert en – in een werkwijze verwant aan die van de arte povera – met minimale ingrepen transformeert. François herneemt ze ook in andere vormen en materialen of assembleert ze tot nieuwe gehelen, om ze daarna in telkens andere constellaties in tentoonstellingen samen te brengen. Zo ontstaan binnen en tussen de werken resonanties, die dieperliggende betekenissen oproepen of het existentieel of poëtisch vermogen van objecten kracht bijzetten. François werd in 1992 door Jan Hoet geselecteerd voor Documenta IX. In 1999 leverde hij samen met Ann Veronica Janssens de Belgische inzending voor de Biënnale van Venetië.
