Jacques Charlier
(Luik,
1939 )
Het oeuvre van de Luikse kunstenaar Jacques Charlier is fundamenteel eclectisch. Het drijft op de poëtische, dikwijls scherp humoristische manipulaties waarmee hij kunsthistorische codes en thema’s ontregelt en herinterpreteert. De jonge Charlier bestudeert op eigen houtje de grote meesters. Vanaf begin jaren zestig speelt hij met talrijke genres en technieken. Na vroege neodadaïstische composities en een verzameling professionele foto’s volgen muzikale en video-experimenten, performances, poëtische teksten, een tijdschrift … In de jaren tachtig begint Charlier opnieuw te schilderen. Er ontstaan werken op basis van mise-en-scènes met acteurs, later ook grote installaties waarin schilderkunst en objecten worden gecombineerd. Daarbij grijpt Charlier soms kunstmatig terug op oude stijlen en technieken. Tot op hoge leeftijd blijft hij zoeken naar verrassende invalshoeken om de status van kunst, het historicisme in de kunst en nieuwe trends parodiërend onderuit te halen.
