Jan Vanriet
(Antwerpen,
1948 )
Jan Vanriet is een schilder, maar hij koestert ook de aantrekkingskracht die literatuur op hem uitoefent. Hij publiceert regelmatig poëzie en essays en werkt samen met bevriende auteurs. Op zeventigjarige leeftijd publiceerde hij Distraught happiness, een prozaverslag van een veelzijdig leven als kunstenaar. Hij smult zijn beeldende werk ook met literaire motieven. Vanriet schildert vaak in series – portretten, landschappen of fragmenten uit de alledaagse werkelijkheid – en stelt zich open voor de nieuwe interpretaties en formele opties die het schilderproces oproept. Hij is een observator die onderzoekt wat hem raakt en vormt, en dat vervolgens stilletjes kristalliseert met verf. Zijn beelden en thema's onthullen een sterk politiek bewustzijn, gedefinieerd door de verhalen van zijn communistische ouders die elkaar ontmoetten in een concentratiekamp. Vanriet heeft een afkeer van elke vorm van ideologisch geweld, bedrog en machtsmisbruik. Hij houdt zich ook bezig met het paradoxale: de esthetische mogelijkheden van een brute realiteit gecontrasteerd met de kracht van menselijke kwetsbaarheid. Vanriet vertegenwoordigde België op de Biënnale van Venetië in 1984. In 2010 cureerde hij Closing Time, de laatste tentoonstelling in het Museum voor Schone Kunsten Antwerpen voor de renovatie, met werken uit de collectie en een overzicht van zijn eigen oeuvre.